نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تخصص زبانشناسی همگانی دانشگاه ازاد اسلامی ، واحد علوم وتحقیقات، تهران، ایران

2 استاد زبان شناسی، دانشکده زبان های خارجی، دانشگاه تربیت مدرس

3 دانشیار گروه زبان فرانسه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز تهران ایران

10.30465/lir.2022.41732.1542

چکیده

چکیده

چکیده

عناصر درون‌گفتمانی عموما در نظام تطبیق‌پذیر با جهان هستی خود همگرا هستند؛ اما اگر این نظام، تطبیق‌پذیر نباشد(گسست) با جهان هستی خود واگرا رفتار می‌کند. بنابراین پژوهش حاضر سعی دارد تا بر اساس نشانه‌معناشناسی گفتمانی به نحوه شکل‌گیری نظام تطبیق‌پذیر و گسست در نمایشنامة معمای ماهیار معمار اثر رضا قاسمی بپردازد. از این رو، از کل پیکره، هشت نمونه انتخاب و به صورت تحلیلی-توصیفی واکاوی شد. نتایج به دست آمده در این تحقیق حاکی از این قضیه است که اولا هویت در ارتباط با ‌تن‌مداری شکل می‌گیرد؛ ثانیا، یک هویت وقتی فرو می‌پاشد که با گسست تن مادی و جسمانه‌ای از تن‌پدیداری روبرو شود. خود این امر، در گفتمان، ناامنی می‌آفریند و در نهایت، وقوع گسست را در شرایط چالش بروز می‌دهد و درست در همین حالت است که وضعیت منجمد و تثبیت در هم می‌شکند و استحاله معنایی رخ می‌دهد.



واژه‌های کلیدی‌: گفتمان،گسست گفتمانی، ‌تطبیق‌پذیری، چالش، فروپاشی هویتی.

کلیدواژه‌ها

موضوعات