ارونسون، الیوت (1393). روانشناسی اجتماعی، ترجمة حسین شکرکن، تهران: رشد
بهار، محمد تقی(۱۳۹۱). سبکشناسی، تهران: امیرکبیر
پیرانی، منصور(1399).«بازخوانی حکایتهای عرفانی اسرارالتوحید با رویکرد روان شناسی مثبتگرا»، دو فصلنامة ادبیات عرفانی دانشگاه الزهرا، سال 12، شماره: 22.
جلائینوبری، فاضل و حسین جلائینوبری(1400). «نظر حضرت امیر(ع) بر حاکمیت فرهنگ عقلانیت و دوراندیشی در زندگی مادی و معنوی انسان سعادتگرا». پژوهش و مطالعات علوم اسلامی. سال سوم. ش24. صص14-26
جلالی، مریم و فاطمه خدارحمی.(۱۳۹۸). «بازپردازش تمثیلهای مرزباننامه و کلیله و دمنه برای کودکان بر اساس نظریة ارتباطگیری». دو فصلنامه علمی بلاغت کاربردی و نقد ادبی. سال چهارم. ش دوم. پیاپی ۸، صص ۴۵-۵۸
جعفری، نرگس و سیدمحسن حسینی موخر و سیدعلی قاسمزاده(1403). «بررسی تطبیقی فرهنگ داشتن و هنر بودن در آرای غزالی و روانشناسان کمالگرا با تکیه بر مزلو و فروم». پژوهشهای بینرشتهای ادبی. سال6، شمارة2، صص122-91
خوشخرام رودمعجنی، مصطفی(1400). «بررسی تطبیقی شجاعت در منابع اسلامی و روانشناسی مثبت». معرفت. سال30، ش289. صص67-78
دشتبزرگی، زهرا (1396). «نقش عفو، سپاسگزاری و تواضع در پیشبینی بهزیستی روانی سالمندان»، پژوهشنامة روانشناسی مثبت، سال سوم، شمارة دوم، صص 76-65.
زرین کوب، عبدالحسین(1374). آشنایی با نقد ادبی، تهران: سخن.
سلیگمن، مارتین( 1388). روانشناسی مثبتنگر در خدمت خشنودی پایدار، ترجمة مصطفی تبریزی، تهران: دانژه.
_____، ____ (1389). شادمانی درونی، ترجمة مصطفی تبریزی، رامین کریمی و علی نیلوفری، چاپ اول، تهران: دانژه.
_____،____. م(۱۳۸۶). خوشبینی آموخته شده. ترجمه قربانعلی خدایی. تهران: چنار صفحات
_____، ____ (1394). شکوفایی روان شناسی مثبتگرا، ترجمة امیرکامکار و سکینه هژبریان، تهران:روان.
صفا، ذبیح الله.(۱۳۳۹). تاریخ ادبیات در ایران. ج ۲. تهران: ابن سینا
فولادی، یعقوب و همکاران(1399). «مقایسهی ساختار مرزباننامه و کلیله و دمنه»، مطالعات شبه قاره، شماره38، صص 194-177.
کار، آلان(1385). روانشناسی مثبت علم شادمانی و نیرومندیهای انسان، ترجمة حسن پاشا شریفی، جعفر نجفی زند و باقر ثنایی، تهران: سخن.
گلیزاده، پروین و همکاران(1395). «تحلیل اندیشههای مثبتگرایانه در مثنوی معنوی از منظر علم روانشناسی»، پژوهشهای ادب عرفانی(گوهر گویا)، سال10، شمارة اول.
لیمون، آوریل و گلادینا مک ماهون(۱۳۹۱). مثبتاندیشی. ترجمه مهدی دوایی و شیرین کوهپایه. تهران: سخن
محسنی، مرتضی و همکاران(۱۴۰۰). «تحلیل قابوسنامه از منظر روانشناسی مثبت». نثرپژوهی ادب فارسی. سال ۲۴.
دوره جدید ۴۹. صص ۱۸۵- ۲۱۰
مطهری، مرتضی (1387). مجموعه آثار، تهران: صدر
مگیار مویی، جینا ال (1391). فنون روان شناسی مثبت گرا، ترجمة فرید براتی سده، تهران: رشد.
ملکمحمدی، ناهید(1388). « فابل در مرزباننامه»، رشد آموزش زبان و ادب فارسی، دورة 23، ش92، صص11-9.
میرمهدی، سید رضا و همکاران(1395). معنویت درمانی و رویکرد روانشناسی مثبتنگر، تهران:آوای نور.
نوری، نجیبالله(1387).«بررسی پایههای روانشناختی نشانگان صبر در قرآن». روانشناسی و دین. سال اول، شماره 4، صص143-168
وراوینی، سعد الدین (1389). مرزباننامه، به کوشش خلیل خطیب رهبر، تهران: صفی علیشاه.
هارتز، گری(۱۳۸۷). معنویت و سلامت روان؛ کاربردهای بالینی، ترجمة امیر کامکار و عیسی جعفری. تهران: روان
یوسفی لویه، مجید و متین، آذر(1385). «تأثیر قصه درمانی بر راهبردهای رویارویی کودکان با مشکلات یادگیری»، پژوهش در حیطه کودکان استثنایی، سال ششم، شمارة 2، صص 622-603.
Howells, K. (2014). An exploration of the role of gratitude in enhancing teacher–student relationships. Teaching and Teacher Education, 42 (12), 58-67.
Peterson, C(2006). A Primer in Positive Psychology. New York: Oxford university
Peterson, C, and Seligman, M(2004). Character stringht and Virtual.
Rutherford, k. and Dowshen, s(2001). Teaching Your self -control. The Nemours Foundation.
Yoshimura, M. & Berzins, K. (2017). Grateful experiences and expressions: the role of gratitude expressions in the link between gratitude experiences and wellbeing. Review of Communication, 17(2), 106-118.
